به نام خدایی که دوستی را در صمیمیّت، عشق را در محبت و جدایی را در اشک آفرید.

بنگریم به دریایی که زندگی نام دارد و ما همچون موج بر آن گاه در اوج و گاه در ژرفا، غروب خویش را نظاره می کنیم. پس بیاییم در صفحه های قلبمان حک کنیم به یاد آنچه که هرگز غروب نمیکند،عشق پاک و راستینش را.